Ang kagitingan ay madalas na nauugnay sa katapangan at kagitingan, ngunit kung minsan ay nakakalimutan natin na hindi posible ito nang walang sakripisyo.

Ngayong taon, pangungunahan ni Pangulong Ferdinand R. Marcos Jr. ang paggunita sa ika-81 “Araw ng Kagitingan.”

Sa Araw ng Kagitingan, ginugunita ang kabayanihan ng mga Pilipino at mga Sundalong Amerikano ng sakupin ng mga Hapones ang Pilipinas noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Napilitan si Major General Edward P. King, ng United States Army, na isuko ang mahigit 76,000 Pilipino, Chinese at American na sundalo sa mga Hapones noong madaling araw ng Abril 9, 1942. Ang mga sundalo ay naglakad ng 90-milya (mga 145 kilometro) sa Camp O’Donnell sa San Fernando. Libu-libo ang namatay sa paglalakad (kilala rin bilang Bataan Death March) dahil sa gutom, dehydration at mga sakit bago sila nakarating sa kampo.

Sa kabila ng mga pagsubok ng pagkatalo, ang mga bihag na sundalo ay naging matatag at sa kaganapang ito ay lumitaw ang mga bayani. Ang pagsuko ng Bataan ay nagpabilis sa pagbagsak ng Corregidor. Gayunpaman, kung wala ang paninindigang ito, maaaring mabilis na nasakop ng mga Hapon ang lahat ng mga base ng US sa Pasipiko. 

Pinabagal ng Bataan ang digmaan at nagbigay ito sa mga kaalyado ng mahalagang oras upang maghanda para sa mga labanan tulad ng Labanan sa Coral Sea at Labanan sa Midway. Nabawi ng liberation forces ng mga Amerikano at Pilipino ang Bataan Peninsula noong Pebrero 8, 1945.

Ang Araw ng Kagitingan ay isang pambansang pagdiriwang hanggang sa isang maibaba ang Letter of Instruction No. 1087 Blg. 1087, na may petsang Nobyembre 26, 1980, at isinasaad na ang “Araw ng Kagitingan” ay isang pambansang pista opisyal upang parangalan ang mga taong tumulong sa paghahatid ng demokrasya at kalayaan sa Pilipinas sa panahon ng World War II era. Ang Executive Order No. 203 Blg. 203, na may petsang Hunyo 30, 1987, ay higit na nagproklama sa Abril 9 bilang “Araw Ng Kagitingan” upang magbigay pugay sa mga bayani ng Bataan, Corregidor at Bessang.

Ang Labanan sa Corregidor ay tumagal mula Pebrero 16 hanggang Marso 2,  1945). Matagumpay na nabawi ng mga US troops noong World War II ang Isla ng Corregidor sa bukana ng Look ng Maynila. (Tinatawag din itong “Gibraltar of the East.”) na isinuko sa mga Hapon noong 6 Mayo 1942, at itinuturing na hudyat ng  pagbagsak ng Pilipinas.

Ang pagpapalaya ng U.S. sa isla ng Luzon ng Pilipinas ay nagsimula noong 9 Enero 1945. Pagsapit ng 7 Pebrero, papalapit na ang mga pwersa ng US sa Maynila. Isang pangunahing layunin ang muling pagbubukas ng Manila Bay, at ang huling hakbang sa paggawa nito ay ang muling pagbawi sa Corregidor, ang batuhang island fortress na kuta ng mga bantay na Hapon sa bukana ng Manila Bay.

Ang Labanan sa Bessang Pass ay isang malaking labanan noong Kampanya ng Pilipinas sa Wordl War ii. Ito ay ipinaglaban mula Enero 9 hanggang Hunyo 15, 1945 sa Cervantes, isang munisipalidad sa lalawigan ng Ilocos Sur, na matatagpuan 382 kilometro (237 mi) hilaga ng Maynila. Ang lugar ay nagsisilbing gateway sa kabundukan ng Cordillera at sa lungsod ng Baguio. Ang Bessang Pass ay isang stronghold ng mga Japanese imperial forces  sa ilalim ni Gen. Tomoyuki Yamashita, na kilala bilang “Tiger of Malaya” at mananakop ng Singapore. Ito ay bahagi ng triangular defense ni Heneral Yamashita sa hilaga, katulad ng Balete Pass, Villaverde Trail at Bessang Pass, na nagbabantay sa mga hangganan ng Ifugao-Benguet-Vizcaya. Ang pagbagsak nito sa kamay ng United States Army Forces in the Philippines – Northern Luzon (USAFIP-NL) noong Hunyo 14, 1945 ay naging daan para sa pagkakakulong ng mga pwersa ni Yamashita sa Cordillera hanggang sa pagsuko niya noong Setyembre 1945.