When I saw for the first time how retired Comelec Commissioner Rowena Guanzon spoke her piece in a political rally, I cannot help but compare her to our very own Laguna Vice Governor Atty. Karen C. Agapay. Guanzon’s demeanor on the stage is something not worthy of emulation considering that she is a lawyer with further studies abroad and a former commissioner of a constitutional body.  The words that came out of her mouth were totally unbecoming of an educated woman.  

The sad part was, while Guanzon growled like wild animal on the loose and spewing wicked words, the crowd was cheering in hysterics comparable to the crowd inside the Roman Coliseum of the olden days while gladiators were killing each other.  As a supposedly dignified lawyer, she could have delivered her speech in a more subtle and respectable manner that would convince the still undecided voters to vote for her candidate. What she did was totally opposed to the expectations of many, especially those who are merely relying on social media for information.

I understand that cheering, shouting and screaming are part of political rallies but it can be done with taste and without malicious innuendoes or baseless accusations purposely to destroy a person.  You may argue that that is really how politics works – mudslinging, spreading lies, giving deceitful information, etc.  but it should not be the case for the sake of the younger generation. Remember the saying, any wrongdoing becomes right in the eyes of a child if done by the elderly. Take note that all political aspirants, national and local, are replete with promises to work for the good of their constituents but at the end of the day, what do we find? What do we see?

 Contrary to Guanzon’s demeanor, VG Atty. Karen C. Agapay is soft-spoken, tactful, prim and proper thus showing her authentic beauty inside and out. Knowing her since she was chairperson of Kabataang Barangay, I have never heard her utter scurrilous language, neither utter defamatory remarks against someone, nor insult a person on account of personal appearance or station in life. Unlike Guanzon, she never bragged about her educational attainment, academic achievements and material wealth. As a matter of fact, she remains simple, down-to-earth and courteous when talking to people.

Being a public servant half of her life, Atty. Karen maintains the propriety and decorum worthy of respect seldom seen on traditional politicians.  She is not perfect but I can vouch that she is a morally upright politician and college professor who does her job well – no record of corruption, no scandal, no abuse of power and discretion.  With her legal acumen and dedication to her works as public servant, she is no doubt a jewel in the crown of her birthplace San Pablo City and her province Laguna, a clear contrast with Guanzon.

Ipinagpapalagay nating gumagawa ng kabutihan ang mga taong gobyerno.  Sa kaso ng Pilipinas, mas mataas na antas ng pagtitiyaga ang kailangan ng mga kawani ng pamahalaan, kumpara sa tiyaga ng mga nasa pribadong kumpanya at organisasyon. Napabayaan ang mga pampublikong pagamutan at paaralan, at halos huli na nang maaksyunan ang malalang sitwasyon sa mga ito. Dalawang salik ng kahirapan sa bansa ang kahinaan ng kalusugan at kamangmangan na agad mapapatunayan sa mahal na gamutan at matrikula sa mga pribadong ospital at eskwelahan. Gayunpaman, mapa nasa katungkulan sa pamahalaan o ordinaryong mamamayan, pinahahalagahan ang tiwala.

Ang makita mong umuunlad ang pinaglilingkuran at ang lipunan ay sapat na. Kung ipagmamalaki ang pagtulong, ito’y pagkontra sa malalim na pagtingin sa pananagutan at pagsalungat sa kabuuan ng pagkatao mapa ika’y lingkod-bayan o kapwa tao. Pribilehiyo ang makatulong sa kapwa. Walang bilangan ng tulong, walang bilangan ng natulungan. Hayaan na nating gawin iyon para sa angkop na dokumentasyon lamang, at hindi para makapanlamang o ipagmalaki ang sarili samantalang masisira naman ang “hindi nakakatulong”.

Ibahin natin ang may kapakumbabaan sa walang galang. Hindi tayo dapat magpaloko sa mga abusado. Patuloy silang manloloko kung merong magpapaloko. Hindi magbabago ang mga abusado kung alam nilang hindi rin nagbabago ang trato sa kanila. Iba’t ibang anyo ng kalayaan ang ipinaglaban at napagtagumpayan ng ating mga ninuno. Panahon naman natin ang ibayong pagpapaunlad ng sarili, ng lipunan, at maging pagtulong natin sa ibang bansang nangangailangan sa pagdating ng panahon na meron na tayong ganoong kapasidad. Sa kababaang-loob, naroon ang pagtanaw sa mga responsibilidad ng mga institusyon at mga indibidwal. Responsable tayo sa pagpapa-angat ng ating sarili. Responsibilidad din nating mag-angat ng responsibilidad. Walang hanggan ang pagpapaunlad. Walang hanggan ang pagpapakumbaba sa pagpapaunlad.

Nagpang-abot at parehas na-pressure si Ferdinand E. Marcos at Lee Kuan Yew sa pulitikal, sosyal, at pang-ekonomiyang pagpapaunlad ng Pilipinas at Singapore sa kanilang kapanahunan. Kung magsasaliksik lang ang bawat pilosopong Juan at Juana, makatutulong sa Pilipinas ang karunungan mula sa pinagdaanang karanasan ng Singapore at ng mga mamamayan nito na ipaglaban ang gobyernong walang pangungurakot kundi pagpapaunlad, walang pagnanakaw ng tulong pinansyal ng mga bansa kundi paglalaan ng serbisyong may katapatan at kapakumbabaan.

Kaya ang presumption sa binabanggit natin sa umpisa – na gumagawa ng kabutihan ang mga taong gobyerno – ay hindi nangangahulugang mas mataas iyon sa presumption of innocence o pagturing na walang-sala hanggang hindi napatunayang nagkasala ang sinumang akusado sa anumang kriminal na pag-uusig. May Saligang Batas na naglalahad ng mga karapatan at hierarchy ng mga ito batay na rin sa mga napagdesisyunang mga kaso sa Mataas na Hukuman. Kahit sinong heneral o hari (sa halip na Hari ng mga hari, ibig sabihin ay Diyos), pwedeng makapang-abuso sa kapangyarihan kaya hindi laging tama ang kanilang ginagawa, bagama’t naroroon ang presumption sa umpisa.

Kahihiyan ang mang-abuso sa kapangyarihan, pero mas kahiya-hiya at kaawa-awa ang bansa kung magluluklok ng mga tao sa posisyon ng paglilingkod na salat sa kakayahan at minsan nang naka pang-abuso sa kapangyarihan.